ใช่ค่ะ อาศัยไปอบรมเยอะๆ เก็บภาคทฤษฎีมาเยอะ ก็มาเป็นที่ปรึกษา จริงๆเขาก็สอนได้นะ แต่อย่าได้ถามแนวทางการแก้ไขที่เหมาะสมกับองค์กรจริงๆไม่สามารถตอบได้ ประมาณว่าสอนได้นะแต่อย่านอกสคริปที่เตรียมมาเขาตอบตัวเองไม่ได้จริงๆ
บางครั้งเห็นก็ได้แต่สงสารคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่แต่ก็ไม่รู้จะบอกไง ก็ได้แต่ให้เขาได้รู้เอง หากบอกไปเราก็จะมองไปในทางไม่มีซะ ก็เลยได้แต่คิดว่ากรรมใครกรรมมันไป
คำว่าที่ปรึกษา ความหมายมันก็ชัดเจน แต่ความเห็นแก่ตัวมากเกินไปทำให้ลืมนึกถึงจรรญาบรรณที่ควรมีค่ะ
คิดว่าเค้าคงไม่ได้เห็นแก่ตัวน่ะค่ะคุณเอ.... เค้าเห็นแก่...แบ๊งค์พัน แบ๊งค์ห้าร้อย
ที่คาดการณ์ล่วงหน้าว่ามันจะต้องมานอนแช่อยู่ในกระเป๋าแน่นอน...ก็เลยหน้ามืด...ตาพร่าๆๆ มั่วๆ จนลืมคิดถึงจรรญาบรรณไปบ้าง...รัยบ้าง
ก็ให้อภัยเค้าไปเถอะเน๊าะ...ปล่อยให้กรรมตามติดก้นเค้าไปติดๆ นะดีแล้ว...เค้าจะได้รู้ซึ้้ง...เมื่อถึงคราวเคราะห์ซ้ำ กรรมซัดบ้าง น้ำตาเช็คจะหัวเข่า...
คิดได้...จะกลับตัว...ก็เมื่อสายเสียแล้ว ^^ (แต่คิดว่าคงกลับตัวยากอยู่ ตราบใดที่ยังมีกิเลสหนาด้วยเงินตรามาเกี่ยวข้อง...อันนี้แระสัจจะธรรมเห็นๆ)
ว่า...เราควรละกิเลส บางทีมันเป็นเงินร้อนที่ได้มาแบบร้อนๆ ไม่ชอบธรรม มักอยู่ไม่นาน...ชีวิตก็มักเข้าตนจนอยู่บ่อยๆ เผชิญหน้ากับวิบากกรรมที่กระทำกันไป
อั่ยย่ะ!! ....เริ่มจะแนวธรรมะซะแระ...จบก่อนดีกว่าเดียวจะยาวไปกว่านี้ ^^